Po zakończeniu "Bitwy o Brytanię" zaczęto formować kolejne polskie dywizjony. Samoloty z biało-czerwonymi szachownicami pojawiały się nad okupowaną Europą, tocząc boje z Luftwaffe i uczestnicząc w nocnych bombardowaniach Niemiec. W walkach w Afryce Północnej szczególną sławą okrył się Polski Zespół Myśliwski (Polish Fighting Team), nieoficjalnie zwany "Cyrkiem Skalskiego". Polscy lotnicy brali też udział w walkach we Włoszech, osłaniali operację lądowania w Normandii i toczyli boje nad Zachodnią Europą. W dniu zakończenia II Wojny Światowej Lotnictwo Polskie na Zachodzie liczyło 15 dywizjonów, w tym siedem myśliwskich dziennych (302, 303, 306, 308, 315, 316 i 317), jeden myśliwski nocny (307), cztery bombowe (300, 301, 304 i 305), jeden myśliwsko-rozpoznawczy (318), jeden rozpoznawczy (309) oraz jeden współpracy z artylerią (663). Polscy lotnicy stacjonowali także na terenie Niemiec, pełniąc służbę okupacyjną.